Happiness Challenge

Een of twee weken geleden kreeg ik van Rituals een e-mail voor de Happiness Challenge. Veertien dagen lang, iedere dag een portie geluk en opdrachten voor meer geluk in je leven, mooi toch?! Een ieder die mij wat beter kent, weet dat dit best een zonderlinge stap is voor mij, want dat ‘zweverige’ en iemand die mij vertelt hoe ik gelukkiger kan worden met opdrachten en een zelfhulp boek…does not compute. Ik denk altijd dat vooral de auteur van het zelfhulp boek erg gelukkig wordt van de bankrekening die zich vult…

Maar…. omdat ik toch op een nieuw kruispunt sta ik in mijn leven, heb ik met mijzelf afgesproken alles uit te proberen voor nieuwe inzichten en meer betekenis in mijn leven. Een pad waarin ik nu eens echt voor mezelf kies en niet omdat het heurt.

Ik zit inmiddels op dag 2 en ik merk dat de ‘happiness’, los van de Rituals campagne toch wel met ups en downs gaat. Daar waar ik normaal gesproken echt geniet en blij word van de zon…kanonne wat is het warm! Je zou toch met plezier met computer en al in de koelkast gaan zitten? Of dobberend met je laptop in een meer op een reuze opblaasflamingo (draadloos all the way).

Maar ik wil niet klagen…op vakantie naar de zon, dat is niet echt meer nodig met deze praktisch mediterrane zomers en nu is de lucht door alle corona beperkingen ook nog schoner. Deze ‘positiviteit’ voel ik alleen niet altijd; gisteren zat ik al badend in het zweet te ploeteren om een motivatie voor een toffe functie in elkaar te knutselen. Niet te doen, want ondanks de twee ventilatoren was het ruim boven de dertig graden binnen. Ik werd er chagrijnig, jankerig en moe van en dus besloten om de laptop dicht te klappen. Vanochtend vroeg eerst maar eens gebeld met de desbetreffende organisatie. En wat was het een superleuk gesprek en genoeg stof om toch die motivatie te doen lukken. Nu afwachten, maar ik ben best happy. Het lijkt ook spontaan wat minder warm!

Geluk zit echt in kleine dingen. Het mooiste voorbeeld vandaag, was het verhaal van Echtgenoot die naar de Bruna was geweest. Voor hem in de rij stond een oudere mevrouw die graag een klein bedrag wilde pinnen om in een kaartje voor haar kleinkind te stoppen. Dit blijkt een bijzondere opgave te zijn, omdat de geldautomaten geen kleinere bedragen uitgeven en mevrouw nergens meer mocht ‘bijpinnen’. Ze wilde zo graag haar kleinkind verrassen, dus de tranen stonden in haar ogen toen de baliemedewerkster aangaf dat ze, omdat ze nu een geldautomaat in de winkel hadden, ook hier niet meer kon ‘bijpinnen’. De dame stond op het punt op huilend weg te lopen na deze tegenslag, totdat Echtgenoot hardop aan de inmiddels emotionele baliemedewerker vroeg of ze nog wel geld terug mocht geven als mensen iets hadden gekocht en dit terug kwamen brengen. Bij het antwoord van de baliemedewerkster dat dat inderdaad mogelijk was, lichtte de oudere dame helemaal op en gaf ze aan zowel Echtgenoot als de baliemedewerkster wel te willen knuffelen, als dat had gekund natuurlijk. De baliemedewerkster vroeg aan de mevrouw wat ze graag wilde kopen. Het antwoord was: “iets van 7 euro graag!”. “Dat wordt dan een pakje sigaretten,” zei de baliemedewerkster. “Maar ik rook helemaal niet,” gaf de oudere dame aan. “Daarom brengt u het ook terug,” vervolgde de baliemedewerkster met een lach en een knipoog. En zo had deze mevrouw toch nog wat ‘kleingeld’ om haar kleinkind te verrassen. Kijk, daar word ik nou gelukkig van!

0

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *