(Mis)baksels

Bakken en koken vind ik leuk. Niet het standaard aardappels-groente-vlees, maar wel al het andere. Ik hou dan ook van experimenteren en variëren, en van verschillende keukens, want als ik ergens een gruwelijke hekel aan heb dan is het wel aan steeds hetzelfde eten.

Ik heb er niet altijd gevoel voor gehad; zo herinner ik me nog prima mijn eerst ‘food experiment’: jampannenkoeken. Klinkt niet verkeerd toch?! Ik was denk ik een jaar of 16 en mijn ouders waren een dagje weg. Ik kreeg het lumineuze idee om zelf pannenkoeken te maken. Nog steeds niks aan de hand zou je zeggen, totdat ik besloot om de jam door het beslag te mixen. Het leek mij toen echt een goed idee….Ik kan je zeggen dat de uiteindelijke pannenkoek er fantastisch roze uitzag, maar dat het eindproduct de smaaktest niet heeft doorstaan. Ook niet bij Zus, die toen een jaar of 8 was en mij al met argusogen aankeek toen ik haar vroeg om het te proeven. Sorry! Tegenwoordig draai ik me hand niet meer om voor lekker pannenkoeken en maken we hier zelfs Dorayaki, die we dan weer vullen met jam in plaats van de originele rode bonen pasta, dus het is wel goedgekomen uiteindelijk. Misschien ook wel een beetje door alle misbaksels.

M’n laatste echte misbaksel was denk ik, de keer dat ik de jongens gevulde kwartel met pruim heb voorgeschoteld. Echtgenoot was er niet, dus meer ruimte om te experimenteren.

Even korte uitleg: Echtgenoot heeft een iets beperkter smaakpalet dan de rest van het gezin, maar is al een heel eind bijgetrokken. In den beginne, toen ik hem leerde kennen, lustte hij alleen maar gehaktballen, hamburgers en rundervinken…ik weet het…niet naar vragen. Dit alles veranderde, toen we eind jaren negentig een weekendje Brussel deden en ik voorstelde om een carpaccio te proeven. Ik geloof dat hij toen daadwerkelijk engelenmuziek heeft gehoord en vanaf dat moment staat de ‘food tasting door’ gelukkig een stukje open.

Anyways, mijn jongens zijn een stuk meer open-minded, zelfs de jongste, die vooral een voorkeur heeft voor al het eten dat begint met een P (pizza, paprika, pannenkoeken, patat en uiteraard prikandel). De kwartel hebben ze dan ook netjes geproefd, maar alledrie (inclusief moi zelf) zijn we, de rest van de dag, wel eventjes collectief vegetarisch geweest…

Nu ben ik dus vooral bezig met kruiden en brood. Ik heb m’n moederdesemstarter woensdag al uit de koelkast gehaald voor een nieuwe voeding. Ik begrijp dan ook heel goed waarom het maken van zuurdesembrood al een tijdje zo populair is; het zijn volgens mij gewoon al die dertigers en veertigers die in de jaren ’90 iedere dag bezig waren om hun Tamagotchi te verzorgen. Desem is gewoon de Tamagotchi van de jaren ’20. Tijdens de ‘Corona lockdown’ (wat overigens klinkt als een slechte actiefilm met Steven Seagal) was er natuurlijk ook genoeg tijd om ervoor te zorgen dat je desemstarter niet doodging en om je voordeeg en uiteindelijke brooddeeg, uren en uren met liefde te overspoelen.

Daar ik nu overdag ook meer tijd heb, ga ik deze week dus ook weer een broodpoging wagen. Morgenavond het voordeeg maken en zondag het brooddeeg en het daadwerkelijke brood bakken. Nu al zin in, maar ik moet nu eerst m’n Desemgotchi uitlaten…

Tuintje in mijn hart

Laten we wel wezen, eten heeft een speciaal plekje in m’n hart. Ik hou van goed en vers eten, ook al vind ik een bakje friet en een kroket (bruin fruit noemen we dat hier) op z’n tijd ook niet te versmaden. Ik hou ook van koken en bakken, dat scheelt. Soms ook lastig, want uiteten is hier thuis best een ding…la cucina della mama is toch veelal favoriet.

Anyway, al sinds een tijdje is het koken met zakjes en pakjes uit de gratie gevallen en proberen we zoveel mogelijk met verse producten te koken. Ik heb meegedaan met de trend van het thuis brood bakken, ja ook zuurdesem (m’n moederdesem wordt om de zoveel tijd netjes gevoed). Maar ook eten uit eigen tuin en nee, ik heb geen moestuintje of een toegewijde plek om groente en fruit te verbouwen. Her en der hebben we bessenstruikjes, een appelboompje, een kersenboompje en natuurlijk veel kruiden: salie, bieslook, peterselie, basilicum, twee soorten tijm, munt en citroenmelisse. Want, wat hou ik van kruiden in mijn maaltijden en in mijn thee. Smaakmaker nummer 1 hoor!

Een maandje geleden ongeveer, zag ik op social media een oproep voorbij komen van het IVN om mee te doen met het project Eettuintjes in Almere. Leuk! Het schijnt namelijk, zo hoorde ik afgelopen zaterdag, dat meer dan driekwart van de Almeerse tuinen zijn ‘versteend’, toch jammer en niet goed voor de biodiversiteit en ook niet voor je afwatering trouwens. Een eettuintje is dus een stukje vergroening, maar betekent ook eten uit eigen tuin. Almeerders kunnen nu een eettuintje met planten en struiken voor 1 m2 of 6 m2 aanvragen. Dat sprak en spreekt mij uiteraard enorm aan! In de periode dat we vooral thuis moesten blijven vanwege het corona virus, heb ik gelukkig erg kunnen genieten van onze groene tuin. Samen met een andere Almeerder, laten we hem Henk noemen, want zo heet hij ;), heb ik me vervolgens gestort op een aantal leuke ideeën om de Eettuintjes onder de aandacht te brengen.

Afgelopen zaterdag was de lancering en ik mocht het allereerste eettuintje (in kruiwagen) in ontvangst nemen, hoe leuk!! Kruisbes, roze bes, salie, veldsalie, bonenkruid en rozemarijn…en een bloem, waarvan ik de naam vergeten ben…meteen duidelijk waar m’n aandacht naartoe gaat haha.

Dus we hebben de gehele kruiwagen met planten in de auto gezet…don’t ask…en thuis meteen alles in de volle grond. Wat eenjarig spul heeft wel het veld moeten ruimen, maar wat is het gaaf. ‘k Heb overal uitgebreid aan geroken en ben enigszins gefascineerd door het bonenkruid zeg ik heel eerlijk. Op de bessen is het nog wel even een jaartje of meer wachten en de andere kruiden gebruik ik ook al, maar bonenkruid…

‘k Heb het dus maar even gegoogeld…de smaak van bonenkruid is overheersend, kruidig en peperachtig. Je kan het gelukkig ook voor andere gerechten gebruiken dan ‘bonen’ en het is een vast onderdeel van ‘Provençaalse kruiden’. Het is goed voor de vertering en helpt bij het afslanken. Dit zou dus zomaar m’n favoriete kruid kunnen worden. Ik zie het al voor me: slank uit eigen tuin…jahaa!!

Dus ik heb bedacht dat we vanavond quiche met gegrilde groente en verse Provençaalse kruiden gaan eten, mis alleen de oregano nog…ben superbenieuwd!