(Mis)baksels

Bakken en koken vind ik leuk. Niet het standaard aardappels-groente-vlees, maar wel al het andere. Ik hou dan ook van experimenteren en variëren, en van verschillende keukens, want als ik ergens een gruwelijke hekel aan heb dan is het wel aan steeds hetzelfde eten.

Ik heb er niet altijd gevoel voor gehad; zo herinner ik me nog prima mijn eerst ‘food experiment’: jampannenkoeken. Klinkt niet verkeerd toch?! Ik was denk ik een jaar of 16 en mijn ouders waren een dagje weg. Ik kreeg het lumineuze idee om zelf pannenkoeken te maken. Nog steeds niks aan de hand zou je zeggen, totdat ik besloot om de jam door het beslag te mixen. Het leek mij toen echt een goed idee….Ik kan je zeggen dat de uiteindelijke pannenkoek er fantastisch roze uitzag, maar dat het eindproduct de smaaktest niet heeft doorstaan. Ook niet bij Zus, die toen een jaar of 8 was en mij al met argusogen aankeek toen ik haar vroeg om het te proeven. Sorry! Tegenwoordig draai ik me hand niet meer om voor lekker pannenkoeken en maken we hier zelfs Dorayaki, die we dan weer vullen met jam in plaats van de originele rode bonen pasta, dus het is wel goedgekomen uiteindelijk. Misschien ook wel een beetje door alle misbaksels.

M’n laatste echte misbaksel was denk ik, de keer dat ik de jongens gevulde kwartel met pruim heb voorgeschoteld. Echtgenoot was er niet, dus meer ruimte om te experimenteren.

Even korte uitleg: Echtgenoot heeft een iets beperkter smaakpalet dan de rest van het gezin, maar is al een heel eind bijgetrokken. In den beginne, toen ik hem leerde kennen, lustte hij alleen maar gehaktballen, hamburgers en rundervinken…ik weet het…niet naar vragen. Dit alles veranderde, toen we eind jaren negentig een weekendje Brussel deden en ik voorstelde om een carpaccio te proeven. Ik geloof dat hij toen daadwerkelijk engelenmuziek heeft gehoord en vanaf dat moment staat de ‘food tasting door’ gelukkig een stukje open.

Anyways, mijn jongens zijn een stuk meer open-minded, zelfs de jongste, die vooral een voorkeur heeft voor al het eten dat begint met een P (pizza, paprika, pannenkoeken, patat en uiteraard prikandel). De kwartel hebben ze dan ook netjes geproefd, maar alledrie (inclusief moi zelf) zijn we, de rest van de dag, wel eventjes collectief vegetarisch geweest…

Nu ben ik dus vooral bezig met kruiden en brood. Ik heb m’n moederdesemstarter woensdag al uit de koelkast gehaald voor een nieuwe voeding. Ik begrijp dan ook heel goed waarom het maken van zuurdesembrood al een tijdje zo populair is; het zijn volgens mij gewoon al die dertigers en veertigers die in de jaren ’90 iedere dag bezig waren om hun Tamagotchi te verzorgen. Desem is gewoon de Tamagotchi van de jaren ’20. Tijdens de ‘Corona lockdown’ (wat overigens klinkt als een slechte actiefilm met Steven Seagal) was er natuurlijk ook genoeg tijd om ervoor te zorgen dat je desemstarter niet doodging en om je voordeeg en uiteindelijke brooddeeg, uren en uren met liefde te overspoelen.

Daar ik nu overdag ook meer tijd heb, ga ik deze week dus ook weer een broodpoging wagen. Morgenavond het voordeeg maken en zondag het brooddeeg en het daadwerkelijke brood bakken. Nu al zin in, maar ik moet nu eerst m’n Desemgotchi uitlaten…

1

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *